Առաջադրանքներ 2

597. այո
598. a x b = |c| = +c
600. 601,

ա) -1
բ) -12
գ) 9

-7 x +5 = -35 |-35| = 35 |-7| = 7 |+5| = 5
7×5=35

Օրինակ՝ -6 + (-8) = -14 |-14| = 14 – դրական թիվ

Լուծում՝ 60×20=1200 1200:100=12 60-12=48
Պատ.՝ 48 մանրակ

ա) s = 15.000.000
բ) s = 20.000.000

609. Պատ.՝ 8 ժամ

Նոյեմբերյան ամփոփում

Նոյեմբերը ի՞նչ սովերեցրեց

Նոյեմբերը ինձ սովերեցրեց լինել՝ բարի, ուրախ, համեստ, սրտաբաց, և հագրել ինձ և մյուսներին:

Համեմատիր հոկտեմբերը և նոյեմբերը


Հոկտեմբերին՝ մենք ավելի շատ կատարում էինք առաջադրանքներ, օրինակ՝ հոլովներ, գրաբար, գրքային բառապաշար, խոսակցական բառապաշար: Իսկ նոյեմբերին մենք ավելի շատ ուսումնասիրում էին մարդկային վարքագծերը, առակները և ինչպես մեզ դրսեվորել:

Ո՞նր է քո սիրելի պատպվածքը որը կարդացիր նոյեմբերին

Դասարանական աշխատանք

  1. Բառաշարքերում գտնել և առանձնացնել հոմանիշների 6 զույգ:

Ձյուն                                      պատճառ                       

մուկ                                           ոսկոր                            

այտ                                            դեղ                                 

միշտ                                          կսկծալ                         

դառը                                           դալար                          

սկիզբ                                          ծաղիկ 

Ձնծաղիկ, մկնդեղ, այտոսկր, մշտադալար, դառնակսկիծ, սկզբնապատճառ

2. Հարցում արտահայտող բառի փոխարեն համապատասխան ձևով (հոլովով) գրիր թանգարան բառը։

Տարիներ շարունակ թանարանը սիրով ընդունում էր այցելուներին։

Թանգարանի տնօրենը ոգևորվել էր նոր գտածոյով։

Չի կարողանում կտրվել իր ստեղծած թանգարանից։

Ինչքան ենք հպարտանում ձեռագիր մատյանների թանգարանով։

Թանգարանում ամեն ինչ նույնն է ,տարիներն այնտեղ ոչինչ չէին փոխել;

3.Տրված գոյականները հոգնակի դարձրու։

Գլուխ – գլուխներ, թվական – թվականներ, աստղ – աստղեր, երկիր – երկրներ, սենյակ – սենյակներ, հարևան – արևաններ, ծառ – ծառեր, պտուղ – պտուղներ, տեր – տերեր, ժապավեն – ժապավեններ, մարդ – մարդիկ, կին – կանայք, գառ – առներ, ծոռ – ծոռներ, հարս – արսներ, ձուկ – ձկներ, մուկ – մկներ, մատ – մատներ, դուռ – դռներ։

4.Տրված գոյականները դարձրու հոգնակի և տեղադրիր նախադասությունների մեջ։

Անգղ,կեղտաջուր,աստղ,գետաձի,հեռագիր,ճակատամարտ։

Երկնքում մեկ-մեկ վառվեցին աստղերը, ամեն ինչ լռեց։

Հին զինվորը հիշում է բոլոր ճակատամարտները, որոնց ինքը մասնակցել է։

Ցրիչը մեկ ժամում բոլոր հեռարերը բաժանեց։

Միայն անգղներն էին սավառնում այդ բերդի վրա։

Հետո գետաձիերը դուրս եկան ջրից ու,լայն բացելով ահռելի երախները,խոնարհվեցին հանդիսատեսներին։

Կեղտաջրերը ամեն օր գետն են լցվում ու հոսում դեպի ծով։

Тема урока: Времена глаголов

Классная работа:

1.Запиши глаголы в неопределённой форме.

Ставят – ставить, везёт -везтьн,бегают-бегать,цветёт-цвестьи,плачет-плакать,несёт-нестьи,пахнет-пахнуть,завтракает-завтракать,бредёт-брать,делаете – делать, знакомят-знакомить, разгребёт-грестьи, вешаем – вешать, плетём – плестьи, трясёт – трястьи, мокнут – мокнуть, квакают – квакать

2.Напишите глаголы в настоящем, будущем и прошедшем времени.

Гладит – погладит – гладил, любил – полюбит – любит, постучал – постучит – стучит, увидит – витид – видел, заплачет – плачет – заплакал, писал – напишет – пишет, поведёт-водит – вез, чертил – чертит – начертит, буду следить – слжу – следила, бегать – беала – побеу, трогать – трогаю – буду трогать

3.Определите вид и время глаголов.

Речушка замёрзла – прошедшее. На быстрине над полыньёй поднимается пар – настояшее. Речка дышит – настояшее. От её холодного дыхания вырастут на закраинах льда белые венчики цветов – будушее.

4. Укажите время и число глаголов.

Пробежала и пискнула мышь – прошедшее. Стукнулся о берёзу и упал жук – прошедшее. На макушке ели кукует кукушка. На вершине дуба заворковал дикий голубь. На закате солнце заухает в лесу филин.

5.Измените глаголы по лицам и числам.

Решать, ходить

30.11.22

  1. <<Փոքրիկ  սիրտս  ում  նվիրեմ>> վերնագրով գրիր քո պատմությունը։

    Ես նույնպես ունեմ փոքրիկ մի սիրտ, որը կուզեի ինչ-որ մեկին նվիրեի, այո իհարկե ես այն արդեն նվիրել եմ մայրիկիս, հայրիկիս, եղբորս, տատիկներիս և պապիկներիս, բայց իմ սրտում դեռ մի փոքրիկ տեղ կա ինչ-որ մեկի համար, միգուցե դա կլինի իմ ապագա ամուսինը, մի լավ ընկերուհի կամ ընկեր, ես դա իմա չգիտեմ, բայց ույս ունեմ, որ դա կլինի մի շատ բարի, սրտաբաց մի մարդ, և նաև նա արժանի կլինի ինձ, և ես նրան:

Տեքստից դուրս գրիր փոխաբերական մտքերը։

…Հիմա  այլևս  իմ  սիրտը  նմանվել  էր  մի  մեծ  քաղաքի,  դպրոց  ուներ,  հիվանդանոց  ուներ,  զորանոց  ուներ,  փողոց,  թաղ,  պողոտա  ուներ  և   դարձյալ  մի  աշխարհի  չափ  դատարկ  տեղ  ուներ…
Ինքս  ինձ  ասացի.  «Այլևս  բավական  է  ընտրություն  անել,  իմ  սիրտը  պատկանում  է  աշխարհի  բոլոր-բոլոր  լավ  մարդկանց՝  աշխարհի  այս  ծայրից  մինչև   մյուս  ծայրը…»:
Դուք  ինքներդ  տեսնում  եք՝  հիմա  միայն  մի  շա՜տ-շա՜տ  փոքրիկ  անկյուն  է  դատարկ  մնացել  սրտիս  մեջ:  Գիտեք՝  այդ  տեղը  ում  համար  եմ  թողել,  այո,  ճիշտ  է,  բոլոր  վատ  մարդկանց,  միայն՝  մի  պայմանով,  որ  հրաժարվեն  վատ  լինելուց  և   վատ  արարքներ  կատարելուց.  երեխաներին  չնեղացնեն,  ծովը  չկեղտոտեն,  կենդանիներին  չսպանեն  և   ոչ  մեկի  նկատմամբ  բռնություն  չգործադրեն…
Վատ  մարդիկ  էլ,  եթե  լավանան,  իրավունք  ունեն,  չէ՞,  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տնակ  ունենալու.  ..չէ՞։
Կարծում  եմ՝  եթե  վատ  մարդիկ  բարիանան  ու  գան,  դարձյալ  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տեղ  կմնա…գուցե  անտառների  համար,  սարերի,  ձկների,  եղնիկների,  փղերի…և   շատ  ուրիշ  բաների  համար…
Իսկապես,  զարմանալի  է,  հայտնի  չէ՝  սա  սի՞րտ  է,  թե՞  ծով:  Այսքան  փոքրիկ  սիրտն,  ախր,  ինչպե՞ս  է,  որ  երբեք  չի  լցվում:

…Հիմա  այլևս  իմ  սիրտը  նմանվել  էր  մի  մեծ  քաղաքի,  դպրոց  ուներ,  հիվանդանոց  ուներ,  զորանոց  ուներ,  փողոց,  թաղ,  պողոտա  ուներ…

Դարձյալ  մի  աշխարհի  չափ  դատարկ  տեղ  ուներ…

Ինքս  ինձ  ասացի.  «Այլևս  բավական  է  ընտրություն  անել,  իմ  սիրտը  պատկանում  է  աշխարհի  բոլոր-բոլոր  լավ  մարդկանց՝  աշխարհի  այս  ծայրից  մինչև   մյուս  ծայրը…»:

Դուք  ինքներդ  տեսնում  եք՝  հիմա  միայն  մի  շա՜տ-շա՜տ  փոքրիկ  անկյուն  է  դատարկ  մնացել  սրտիս  մեջ: 

Վատ  մարդիկ  էլ,  եթե  լավանան,  իրավունք  ունեն,  չէ՞,  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տնակ  ունենալու.  ..չէ՞։

Կարծում  եմ՝  եթե  վատ  մարդիկ  բարիանան  ու  գան,  դարձյալ  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տեղ  կմնա…գուցե  անտառների  համար,  սարերի,  ձկների,  եղնիկների,  փղերի…և   շատ  ուրիշ  բաների  համար…

Իսկապես,  զարմանալի  է,  հայտնի  չէ՝  սա  սի՞րտ  է,  թե՞  ծով:  Այսքան  փոքրիկ  սիրտն,  ախր,  ինչպե՞ս  է,  որ  երբեք  չի  լցվում:

2,Կետերը փոխարինիր տրված բառերից մեկով։ Համեմատիր բառի իմաստները տարբեր նախադասություններում։

Փակվել, սուր, ալիք, փչել։

Սուր դանակ է պետք, որ այդ բիծը քերեմ։

Շատ սուր մարդ է ընկերս, նրա խոսքը լսել չի լինում առանց ծիծաղի։

Ալիքներով խորտակված նավի մի բեկոր ափ հասցրեց։

Կյանքի ալիքը նրան շպրտել էր ընտանիքից հեռու։

Քամին փչում էր ամբողջ ուժգնությամբ։

Ընկերները գիտեին, որ նա փչել էր, ոչ մի վագրի էլ չի հանդիպել։

Մոմն արևից փապկել ծռմռվռլ էր։

Մի քանի քաղցր խոսքից փապկել էր ,չորությունից ու խստությունից հետք չէր մնացել։

3. Լրացրու բաց թողած տառերը և անծանոթ բառերը բացատրիր։

Վարդանը սփրթնեց, աչքերը շողացին մռայլ մի ցոլքով, և նա վերին հայացքով մի ակնթարթում կտրեց զորագնդերը։ Նայեց նրանց, որոնք գնում էին դեպի սխրագործություն, որ չունի մահի երկյուղ։ Ահռելի ուժ իր թիկունքում զգաց ու վճռեց կռվել մինչև վերջին շունչը։

Շիփ-շիտակ զարկեց գետի մեջ՝ ուղիղ մատյան գնդի վրա։ Հայկական այրուձիի զորագնդերը մխրճվեցին պարսիկների մեջ. սկսվեց մի ահավոր նախճիր։ Մատյան գունդը ընկրկեց և սկսեց հետ-հետ շրջվել՝ իրեն քաշելով պատառոտված ու շփոթված թևերը։ Վարդանը մի ակնթարթ տատանվեց, բայց իսկույն ևեթ մխրճվեց աջ թևը՝ Սյունյաց ուխտադրուժ զորագնդերի մեջ, որոնք չկարողանալով անդրադարձնել այդ հու…կու հարվածը, ժամանակ չունեցան սթափվելու։ Մոլեգնել սկսեց ռամկական կռիվը այդ անարվեստ, բայց ո․․․ելից կռիվը։ Թվում էր՝ վրիժառու դարերի կուտակված զայրույթն էր պո․․․թկում բռնակալների դեմ։

4.Կետերը փոխարինիր փակագծում տրված բառերից մեկով։

Նրա ստեղծած զարդանկարը հնագույն արվեստն է հիշեցնում։ (Նկարազարդ,զարդանկար)

Ծննդյան օրը փոքրիկին նկարազարդ մի գիրք նվիրեցին։ (Նկարազարդ ,զարդանկար)

Հագին զարդանախշ կտորից սովորական զգեստն էր , որ նրան շատ էր սազում։(Զարդանախշ, նախշազարդ)

Տաճարի նախշազարդ արտացոլված է մեր երկրի բնությունը։ (Զարդանախշ,նախշազարդ)

5. Տրված բառերից նոր բառեր կազմիր — ական կամ ային ածանցներով։

Օրինակ՝ մանուկ- մանկական։

Լեռն – լեռնային, քաղաք – քաղաքական, անձրև – անձրևային, բարեկամ – բարեկամական, շուն – շնային, զինվոր – զինվորական, ցամաք – ցամաքային, ծնունդ – ծննդական, տուն – տնային/տնական, անապատ – անապատային, դև – դևական, հրեշտակ – հրեշտակային, ստրուկ – ստրկային, պետ – պետական, տոհմ – տոհմական/տոհմային։

6. Աչք ու գլուխ բառերով կազմիր հնարավորին չափ շատ դարձվածքներ և հարադրություններ։

Աչքի ընկնել:
Աչք ծակող:
Աչք հանել:
Աչքով տալ:
Աչքաչափ:
Աչք ածել:
Աչք անել:
Գլխի ընկնել:
Գլխով տալ:
Գլուխ յուղել:
Գլուխ գցել:
Գլուխ հանել:
Գլուխ թափել:
Գլուխ թեքել:
Գլուխ ճաքել:
Գլուխ պահել:

Գլուխը ցավել:
Գլուխ կոտրել:

I’m Sebastaci

Hi, I’m Maria Sahhakyan, I study in Mkhitar Sebastaci Educational Institution. Our school’s very special, we study with computers, we have our own blogs where we write our classwork or homework. Our school’s huge, our teachers have their own classes, and we change them every different lesson. We have chosen classes, and chosen sports, and it’s just wonderful that we can choose everything what we want. Our school also has high school and collage where we go to our chosen lesson.

I’m Sebastaci

Hi, I’m Maria Sahhakyan, I study in Mkhitar Sebastaci Educational Institution. Our school’s very special, we study with computers, we have our own blogs where we write our classwork or homework. Our school’s huge, our teachers have their own classes, and we change them every different lesson. We have chosen classes, and chosen sports, and it’s just wonderful that we can choose everything what we want. Our school also has high school and collage where we go to our chosen lesson.

Փոքրիկ  սիրտս  ում  նվիրեմ: Նադեր Էբրահիմի

Ես  մի  փոքրիկ  սիրտ  ունեմ:  Շատ  փոքրիկ,  շա՜տ-շա՜տ  փոքրիկ:
–  Մարդու  սիրտը  չպետք  է  դատարկ  մնա,  –  ասում  է  տատիկը,  –  եթե  դատարկ  մնա,  դատարկ  ծաղկամանի  նման  տգեղ  կլինի  և   մարդուն  ցավ  կպատճառի:
Ահա,  հենց  այդ  պատճառով  էլ  երկար  ժամանակ  է՝  մտածում  եմ՝  այս  փոքրիկ  սիրտը  ո՞ւմ  նվիրեմ:  Այսինքն՝  ո՞ւմ  պետք  է  սրտիս  մեջ  տեղավորեմ,  որ  բոլորից  լավը  լինի:  Ճիշտն  ասած՝  ախր,  չգիտեմ՝  ինչպես  ասեմ…Սիրտս  ուզում  է՝  այս  ամբողջ-ամբողջ,  փոքրիկ-փոքրիկ  սիրտս՝  մի  փոքրիկ,  սիրուն  տնակի  պես,  մի  այնպիսի  մեկին  նվիրեմ,  որին  շա՜տ-շա՜տ  եմ  սիրում…կամ…չգիտեմ…մեկին,  որ  շատ  լավն  է:

Մեկին,  որ  իսկապես  արժանի  է  իմ  շատ  փոքրիկ  և   մաքուր  սրտի  մեջ  տնակ  ունենալու:  Ճիշտ  եմ  ասում,  չէ՞։
–  Սիրտը  հյուրանոց  չէ,  որ  մարդիկ  գան,  մի  երկու-երեք  ժամ  կամ  մի  երկու-երեք  օր  այնտեղ  մնան  ու  հետո  գնան,  –  ասում  է  հայրիկը,  –  սիրտը  ճնճղուկի  բույն  չէ,  որ  գարնանը  շինվի,  իսկ  աշնանը  քամին  այն  իր  հետ  քշի  ու  տանի…
ճիշտն  ասած՝  չգիտեմ՝  ինչ  է  սիրտը,  բայց  գիտեմ,  որ  տեղ  է  շա՜տ-շա՜տ  լավ  մարդկանց  և   մշտապես…
Դե…Երկար  մտածելուց  հետո  վճռեցի՝  սիրտս  նվիրեմ  մայրիկիս,  ամբողջ  սիրտս,  ամբողջը  նվիրեմ  մայրիկիս  և   կատարեցի  այդ  բանը…
Բայց,  ո՜վ  զարմանք,  երբ  նայեցի  սրտիս,  չնայած  մայրիկս  հանգիստ  տեղավորվել  էր  նրա  մեջ  և   իրեն  էլ  շատ  լավ  էր  զգում,  այդուհանդերձ  նկատեցի,  որ  կեսը  դեռևս  դատարկ  էր  մնացել…
Դե,  իհարկե,  հենց  սկզբից  ես  պիտի  գլխի  ընկնեի  ու  սիրտս  երկուսին  նվիրեի՝  հայրիկիս  ու  մայրիկիս:  Այդպես  էլ  վարվեցի:
Հետո,  հետո  գիտե՞ք՝  ի՞նչ  եղավ:  Այո,  իհարկե,  նայեցի  ու  տեսա՝  սրտիս  մի  մասում  դեռևս  դատարկ  տեղ  է  մնացել…
Անմիջապես  վճռեցի  սրտիս  դատարկ  մնացած  անկյունը  նվիրել  մի  քանի  հոգու:  Մի  քանի  հոգու,  ում  շատ  եմ  սիրում:
Մեծ  եղբորս,  փոքրիկ  քրոջս,  պապիկին,  տատիկին,  իմ  բարի  քեռուն  և   ուրախ  բնավորությամբ  հորեղբորս  էլ  տեղավորեցի  սրտիս  մեջ:
Մտածեցի՝  հիմա  արդեն  սրտիս  մեջ  կարգին  խճողում  է…այսքան  մարդ  մի՞թե  հնարավոր  է  այսքան  փոքրիկ  սրտում  տեղավորել:
Բայց  երբ  նայեցի  սրտիս,  Աստված  իմ,  Աստված  իմ,  գիտե՞ք՝  ինչ  տեսա:
Տեսա,  որ  այս  բոլոր  մարդիկ  տեղավորվել  են  սրտիս  ճիշտ  կես  մասի  մեջ,  ճիշտ  կեսի,  թեև   հանգիստ  նստել,  ասում,  խոսում  ու  ծիծաղում  էին,  և   ոչ  մեկը  չէր  բողոքում  տեղի  նեղվածքից:
Դե…հետո  հերթը…Այո,  ճիշտ  է,  սրտիս  մնացածը,  այսինքն՝  դատարկ  մնացած  կեսը  ուրախությամբ  ու  գոհունակությամբ  նվիրեցի  այն  բոլոր  լավ  մարդկանց,  ովքեր  ապրում  են  մեր  թաղում,  և   բոլոր  այն  լավ  բարեկամներին,  որ  ունեմ,  և   բոլոր  ընկերներիս  և   բոլոր  այն  ուսուցիչներին,  ովքեր  սիրում  են  երեխաներին…
Եվ  գիտե՞ք,  թե  ինչ  եղավ…
Աստված  իմ,  այսքան  փոքրիկ  սիրտը  ինչպե՞ս  կարող  է  այսքա՛ն  մեծ  լինել:
Ճիշտն  ասած,  խոսքը  մեր  մեջ,  հայրս  մի  հորեղբայր  ունի:  Հայրիկիս  այս  հորեղբայրը  շա՜տ,  շա՜տ,  շա՜տ  փող  ունի:  Ես  երբ  տեսա՝  բոլոր  լավ  մարդիկ  տեղավորվում  են  սրտիս  մեջ,  աշխատեցի  հայրիկիս  այս  հորեղբորն  էլ  տանեմ  սրտիս  մեջ  և   մի  անկյուն  էլ  նրան  հատկացնեմ…բայց…չտեղավորվեց…ինչ  արեցի,  չտեղավորվեց…շատ  խղճացի…բայց  ի՞նչ  անեմ,  չտեղավորվեց,  էլի,  իմ  մեղքը  հո  չի,  իր  մեղքն  է:  Այսինքն՝  ճիշտն  ասած,  երբ  ինքն  էլ  դժվարությամբ,  մի  կերպ  տեղավորվում  էր  սրտիս  մեջ,  փողերի  հսկա  սնդուկը  դուրս  էր  մնում,  նա  էլ  հևիհև  դուրս  էր  վազում  սրտիցս,  որպեսզի  վերցնի  իր  սնդուկը…
Այո…կամաց–կամաց  հասկանում  էի,  թե  մի  փոքրիկ-փոքրիկ  սիրտ  որքա՜ն  կարող  է  մեծ  լինել:  Մի  գիշեր,  երբ  հիշեցի  այն  մեծ  պատերազմի  ծանր  օրերն  ու  գիշերները,  միանգամից  վեր  թռա  ու  ճչացի.  «Սրտիս  մնացած  մասը  կնվիրեմ  բոլոր  նրանց,  ովքեր  կռվեցին  և   կեղտոտ  թշնամուն  մեր  հողից,  մեր  երկրից  ու  մեր  տնից  դուրս  վռնդեցին…»:
…Հիմա  այլևս  իմ  սիրտը  նմանվել  էր  մի  մեծ  քաղաքի,  դպրոց  ուներ,  հիվանդանոց  ուներ,  զորանոց  ուներ,  փողոց,  թաղ,  պողոտա  ուներ  և   դարձյալ  մի  աշխարհի  չափ  դատարկ  տեղ  ուներ…
Ինքս  ինձ  ասացի.  «Այլևս  բավական  է  ընտրություն  անել,  իմ  սիրտը  պատկանում  է  աշխարհի  բոլոր-բոլոր  լավ  մարդկանց՝  աշխարհի  այս  ծայրից  մինչև   մյուս  ծայրը…»:
Դուք  ինքներդ  տեսնում  եք՝  հիմա  միայն  մի  շա՜տ-շա՜տ  փոքրիկ  անկյուն  է  դատարկ  մնացել  սրտիս  մեջ:  Գիտեք՝  այդ  տեղը  ում  համար  եմ  թողել,  այո,  ճիշտ  է,  բոլոր  վատ  մարդկանց,  միայն՝  մի  պայմանով,  որ  հրաժարվեն  վատ  լինելուց  և   վատ  արարքներ  կատարելուց.  երեխաներին  չնեղացնեն,  ծովը  չկեղտոտեն,  կենդանիներին  չսպանեն  և   ոչ  մեկի  նկատմամբ  բռնություն  չգործադրեն…
Վատ  մարդիկ  էլ,  եթե  լավանան,  իրավունք  ունեն,  չէ՞,  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տնակ  ունենալու.  ..չէ՞։
Կարծում  եմ՝  եթե  վատ  մարդիկ  բարիանան  ու  գան,  դարձյալ  իմ  սրտի  մեջ  մի  փոքրիկ  տեղ  կմնա…գուցե  անտառների  համար,  սարերի,  ձկների,  եղնիկների,  փղերի…և   շատ  ուրիշ  բաների  համար…
Իսկապես,  զարմանալի  է,  հայտնի  չէ՝  սա  սի՞րտ  է,  թե՞  ծով:  Այսքան  փոքրիկ  սիրտն,  ախր,  ինչպե՞ս  է,  որ  երբեք  չի  լցվում:
Դե  լավ,  դա  ինձ  չի  վերաբերում:
Երբ  մեծանամ,  գուցե  հասկանամ,  թե  ինչու  է  այդպես,  սակայն  հիմա,  մինչև   այն  պահը,  երբ  դեռ  սրտիս  մեջ  տեղ  կա,  պետք  է  այդ  տեղը  նվիրեմ  լավ  ու  բարի  մարդկանց։
Սիրտը  հենց  դրա  համար  է,  ճիշտ  չէ՞։

Կարդացե՛ք ստեղծագործությունը և կատարե՛ք ա  և բ  առաջադրանքները.

ա) Մեկնաբանե՛ք հետևյալ մտքերը․

  • Այսքան փոքրիկ  սիրտն,  ախր,  ինչպե՞ս  է,  որ  երբեք  չի  լցվում:

    Մարդու սրտում միշտ էլ տեղ կգտնվի:
  • Երբ հայրիկիս հորեղբայրը  դժվարությամբ,  մի  կերպ  տեղավորվում  էր  սրտիս  մեջ,  փողերի  հսկա  սնդուկը  դուրս  էր  մնում,  նա  էլ  հևիհև  դուրս  էր  վազում  սրտիցս,  որպեսզի  վերցնի  իր  սնդուկը…

    Նա ուզում է ասել, որ միուցե իր որեղբայրը վազում էր իր գումարի հետևից, և մոռանում նրան սիրել:
  • Գիտեք՝ այդ  տեղը  ում  համար  եմ  թողել,  այո,  ճիշտ  է,  բոլոր  վատ  մարդկանց,  միայն՝  մի  պայմանով,  որ  հրաժարվեն  վատ  լինելուց

    Նա թողել է տեղ այդ մարդկանց ամար, չնայած նրան, որ նրանք վատն են, բայց մի պայմանով, որ նրանք կդառնան լավը:
  • Տեսա, որ  այս  բոլոր  մարդիկ  տեղավորվել  են  սրտիս  ճիշտ  կես  մասի  մեջ,  ճիշտ  կեսի,  թեև   հանգիստ  նստել,  ասում,  խոսում  ու  ծիծաղում  էին,  և   ոչ  մեկը  չէր  բողոքում  տեղի  նեղվածքից:

    Այս ամենը խոսում է նրա մասին, որ նա ունի շատ մեծ սիրտ և, որ բոլոր մարդիկ կարող են տեղավորվել այդ սրտի մեջ:
  • Սրտիս մնացած  մասը  կնվիրեմ  բոլոր  նրանց,  ովքեր  կռվեցին  և   կեղտոտ  թշնամուն  մեր  հողից,  մեր  երկրից  ու  մեր  տնից  դուրս  վռնդեցին…

    Նա սիրում է իր երկիրը, և գնահատում, և հարգում բոլոր նրանց, ովքեր կռվել էին իր հայրենի ամար:

բ) Ո՞ր մտքերն են արտահայտում  ստեղծագործության գաղափարը։ Պատասխանը հիմնավորե՛ք։

  • Սրտում կարող են տեղավորվել բոլոր մարդիկ։
  • Սիրտը տեղավորում է բոլոր բարի մարդկանց։
  • Հարուստ մարդիկ սրտում տեղ չունեն։
  • Սիրտը կարող է տեղավորել նաև վատ մարդկանց։
  • Սրտում կարող է իշխել միայն սերը։

    Սիրտը, դա մի շատ բարի, շատ հետաքրքրասեր մի վայր է, որը ունակ է սիրել և ատել: Ամեն մի մարդու սիրտը տարբեր է, և սիրում է տարբեր մարդկանց:

Ինչքանո՞վ է իրական կամ երևակայական պատմվածքը:

Պատմությունը իրական է լիովին, իսկ երևակայական է միայն այն պլանով, երբ նա տեսնում էր, որ նրա սրտում դեռ տեղ կա, իսկ իրականությունում դու դա պետք է զգաս:

2.Ավելորդ բառերը գտիր և նախադասություններից հանիր։

Էլի դարձյալ այդ մսսին ես խոսում։

Դարձյալ այդ մսսին ես խոսում։

Ամբողջ ճանապարհը ոտքով քայլեցի։

Ամբողջ ճանապարհը քայլեցի։

Դու արդեն հե՞տ ես վերադարձել:

Դու արդեն վերադարձել ե՞ս:

Կարմիր գույնի շատ ծաղիկներ հավաքեցինք։

Կարմիր շատ ծաղիկներ հավաքեցինք։

Կրկին անգամ ասում եմ քեզ։

Կրկին ասում եմ քեզ։

Նախ առաջին հերթին այս գործը պիտի լինի։

Առաջին հերթին այս գործը պիտի լինի։

Քեզ մի հատ մարդ էր հարցնում։

Քեզ մի մարդ էր հարցնում։

Կարելի է մի հատ զանգել։

Կարելի՞ է մեկ անամ զանգել։

Ուրիշ այլ մարդիկ ավելի լավ կհասկանային։

Ուրիշ մարդիկ ավելի լավ կհասկանային։

3. Առածները լրացրու ընդգծված բառերի հականիշներով։

Չկա չարիք առանց բարիք։

Ջրի բերածը ջուրը կտանի։

Տերովին տերնա պահել, անտերին գայլն է կերել։

Մտնելուց առաջ միտք արա, թե ոնց գնալ։

Ինչքան գետնի երեսն է, յոթ էնքան գետնի տակն է։

4. Գտիր տրված բառերի նույնարմատ հականիշները։

Օրինակ ՝ կարևոր -անկարևոր։

Գեղեցիկ – տգեղ, հաճելի – տհաճ, մարդկային – անմարդկային, գիտուն – անետ, դուրեկան – անդուր/ անդուրեկան, ուշադիր – անուշադիր, արժանի – անարժան, թևավոր – անթև, ախորժելի – անախորժ, գունեղ – անույն, բնական – անբնական, խելոք – անխելք, կարևոր – անկարևոր, լուրջ – անլուրջ, անամպ – ամպամած, տեղյակ – անտեղյակ, լուսավոր – անլույս, գերակշռել – թերակշիռ, խոսուն – անխոս, կարևոր – անկարևոր։