Ութոտնուկ նապաստակը

Ես զարմացած նայում էի ընկած նապաստակին, մեկ էլ հանկարծ նա արթնացավ ու …

Ու իր մեծ սևուկ աչքերը կլորացրած նայում էր ուղղիղ իմ աչքերի մեջ։ Իր թախծոտ հայացքից միանգամից հասկացա, որ նապաստակը իմ օգնության կարիքն ունի։ Ես փորձում էի նրան դիպչել, բայց նա շատ բարձր ձայնով սկսում էր լաց լինել, շա՜տ տարօրինակ ձայն էր հանում լացելիս՝ կարծես մի փոքր երեխա լիներ։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s